Afgelopen week kwamen ze binnen. Pallets vol. De 11e oplage van Ik beval van het heelal.
Elf. Ik moet het soms hardop zeggen om het te geloven.
Want ik weet nog precies hoe ik stond te zweten bij de lancering. Die eerste oplage van 500 boeken. Vijfhonderd! Dat leek me een waanzinnig aantal. Ik vreesde die dozen die jarenlang in mijn gang zouden staan.
Nou moet je weten: een gemiddelde zelfuitgevende schrijver verkoopt in Nederland minder dan 100 exemplaren in totaal. Een aanzienlijk deel blijft zelfs onder de 50. (bron: de Morgen)
Ik had dus werkelijk geen idee. Nul komma nul.
Die eerste 500 waren in twee maanden weg. Toen drukte ik er weer 500 bij, drie weken later uitverkocht. Daarna 1.000. Ook weg. De oplages groeiden. En groeiden. Totdat ik oplages van 5.000 boeken ging drukken.
Het is voor mij soms nog steeds onvoorstelbaar wat er de afgelopen drie jaar is gebeurd.
—
Ik krijg er enorm veel vragen over. Hoe? Wat? Wanneer? Kun je me helpen?
En ik zou iedereen willen helpen, echt. Maar dat lukt simpelweg niet. Dus… ja, wat doe je dan? Juist. Je schrijft er een boek over. 😄
Nog geen idee wanneer ik die klaar heb, misschien dit jaar, anders begin volgend jaar. Maar het komt er. Dat weet ik zeker.
—
Voor iedereen die nu denkt: ja maar, dat is voor mij niet weggelegd…
Mensen vergeten weleens dat ik al 15 jaar bezig ben met kunst en schrijven. Dat ik dus ook jarenlang heb gedacht: moet ik niet iets anders doen? Hier ga ik nooit van rondkomen. Mijn eerste boek deed ik alles fout en verkocht ik er een paar honderd. Ik heb jaren geschilderd en geld bij elkaar geschraapt.
Wat me door die jaren heen heeft gedragen? Eén ding.
Elke dag teruggaan naar dat gevoel. Niet de hoe of wat, dat is een doodlopende weg. Maar het verlangen zelf. Dat diepe, onwrikbare gevoel van: dit is wat ik te doen heb. Geen compromis. Blijven voelen, blijven voeden.
Ik dacht jarenlang dat het mijn droom was om een succesvol kunstenares te worden. Geld verdienen met mijn schilderijen, dat was het plaatje in mijn hoofd. Maar het zijn mijn boeken geworden die de stroom in beweging hebben gezet. En nu kan de kunst volledig vrij floreren. De covers hebben door hun kunstzinnige design de juiste energie, waardoor een lezer het boek al kan voelen voordat het gelezen wordt.
Zo had ik het helemaal niet bedacht. Het is verweven op een manier die ik nooit had kunnen plannen.
Dat is precies waarom je de hoe los moet laten. Blijf teruggaan naar je verlangen. Voed dat. En laat het universum de route bepalen. 🌀
Waar het naartoe beweegt? Ik weet het eerlijk gezegd nog steeds niet. Ik volg, ik voel, ik volg, ik voel.
En dat is precies goed zo.
Let the magic continue. ✨
