Laatst vroeg iemand naar een schilderij. En voor ik het wist zat ik middenin een creatieve trip down memory lane. Al mijn schilderijen, mijn kunst, alles kwam voorbij… en toen voelde ik het.
Ik mis het. Ik mis het schilderen. Ik mis het maken. Ik mis het pure creëren.
Want ja, ik ben geboren om te creëren. En hoe! Niet een uurtje hier, een momentje daar. Nee, full on. De hele dag, niets anders. Want dáár krijg ik vleugels. Daar stroomt het. Daar verdwijnt de tijd en word ik gedragen door iets dat zoveel groter is dan ik.
En dan is dit misschien wel het meest frustrerende: dat ik daar de laatste tijd veel te weinig aan toekom. Natuurlijk, het is fantastisch dat de boeken en al die creaties zo goed hun weg vinden. Werkelijk. Maar de afgelopen jaren is het online ondernemen steeds meer ruimte in gaan nemen… precies ten koste van datgene waarvoor ik hier ben. Het maken zelf.
En ja, iedereen komt nu direct met oplossingen aanzetten: uitbesteden! Mensen aannemen! Schaal het op! Maar wat men dan vergeet… dat brengt meestal alleen maar méér ondernemersdruk met zich mee. En vooral: méér financiële druk.
Dus onderzoek ik sinds kort de tegenovergestelde route: Eenvoud. Terug naar de kern. Met minder, meer doen. En bovenal: weer echte tijd vrijmaken om te creëren.
Want dát vrij zijn, dáár draait alles om. Het is precies waarom mijn lief en ik ons bedrijf hebben opgericht: Freylutheria; vernoemd naar twee godinnen van de vrijheid. Zodat we ons allebei volledig vrij voelen om te doen waarvoor we hier zijn. Om onze talenten te leven.
En dat we ons geld mogen verdienen met onze passie? Dat is al een wonder op zich. Nu alleen nog iets meer in balans met het ondernemen…
(En stiekem droom ik van de dag dat geld verdienen overbodig is. XaYinkra, kom maar door… 😉)
Let the magic continue.
