Er zijn van die momenten waarop het universum je even stevig bij de schouders pakt en zegt: “Laat je niet uit het veld slaan!” Dit is er zo eentje. Een verhaal over verfdruppels, een delete-knop die ik bijna indrukte, en hoe mijn kunst uiteindelijk aan de andere kant van de wereld belandde. Ik had het zelf nooit kunnen bedenken.
2019. Spanje. Bij mijn zus. Een periode vol twijfel en verfdruppels.
Want dat was mijn kunst op dat moment: druppel voor druppel, stip voor stip, tergend langzaam een schilderij opbouwen. Geen kwast die breed over het doek gaat, geen snelle expressieve halen. Nee. Druppel. Voor. Druppel.
En terwijl ik daar zo zat, stipje zettend, stipje zettend, vroeg ik me werkelijk af of ik gek was geworden. Dacht ik nou écht dat ik hiermee mijn brood kon verdienen? Met stipjes?!
Die twijfel, die kende ik inmiddels goed. Die stem die fluistert: “Doe nou toch gewoon normaal. Ga gewoon weer op kantoor werken.” Die stem die het veiliger wil, voorspelbaarder. Die stem die vergeet dat het universum een veel genialer plan heeft dan wij ooit kunnen bedenken.
Want precies op zo’n moment van diepe twijfel, alsof mijn ziel een noodsignaal de kosmos in had gestuurd, belandde er een mailtje in mijn inbox.
Van een muntdrukker.
Mijn vinger hing al boven de delete-knop. Spam, dacht ik. Moet haast wel. Maar iets hield me tegen. Een klein stemmetje. Mijn intuïtie die ik al zo vaak had genegeerd.
Dus stelde ik wat vragen.
En het bleek hartstikke echt! Een professionele muntdrukker die collector items maakte, mijn dot-kunst online had ontdekt en vond dat mijn werk prachtige, unieke designs zou opleveren voor zijn munten.
Voor ik het wist zat ik mini-kunstwerkjes te maken. Het moest immers op een munt passen! De eerste opdracht was helder: mijn versie van de Tree of Life.
En zo belandde mijn kunst op de nationale munt van de Republiek Palau.
Dit design is allang uitverkocht. Want verzamelaars wereldwijd kopen deze munten, en mijn dot-designs vinden gretig aftrek. Inmiddels zijn we meer dan 10 munten verder en maak ik al jarenlang designs voor deze muntdrukker.
Maar het begon allemaal daar. In Spanje. In een tijd dat ik serieus twijfelde of kunst maken wel mijn weg was.
Dit is precies waarom ik zo diep geloof in het volgen van wat klopt, ook als het onlogisch lijkt, ook als de twijfel schreeuwt, ook als je vinger boven de delete-knop hangt.
Want daar waar jouw analytische mind het veld moet ruimen, daar speelt het universum zijn mooiste kaarten uit.
Ver voorbij het denken ligt een wereld van ongekende mogelijkheden.
En je ziel weet de weg. ✨
—
Dit is het leven dat ontstaat als je durft loslaten. In mijn autobiografische roman Ik Beval Van Het Heelal neem ik je mee in het hele verhaal – vrijheid, verbinding en creatiekracht, rauw en ongecensureerd zoals het werkelijk was. Want toeval bestaat niet. En dit was nog maar het begin.
