Mijn hemel, ik weet niet wat er aan de hand is, maar ik ben all over the place. Ik ben aan het schilderen … en opeens krijg ik een idee om dat schilderij om te zetten naar een tekening. Die tekening brengt me dan weer op het idee van een kleurboek. Dat mondt uit in een kleurboek voor volwassenen maar met een twist: een persoonlijke reis van kleur bekennen.
Terwijl ik de tekeningen doorstuur aan de vormgever, popt er alweer een idee op: wat als ik daar de beste kleurpotloden bij wil doen? En voor ik het weet heb ik het ultieme excuus om alle mogelijke kleurpotlodensets te kopen.
Ondertussen raakt de Leeuw weer uitverkocht en realiseer ik me dat het enorm leuk zou zijn als ik meer horoscopen zou hebben in Forces of Nature ….. dus ik bedenk een horoscoop-editie. Terwijl ik een muziekstuk maak dat bij de Steenbok hoort, schiet me te binnen: ik zou wel een set kaarten willen maken met op de achterkant een code, zodat je bij elke kaart je eigen muziek hebt. En voor ik het weet zit ik weer avonden in Suno om die muziek te maken, de kaarten erbij te zoeken en de set te laten drukken.
De kaarten komen binnen en in mijn atelier liggen nu, tussen de verfpotten in, stapels met kaarten waarmee ik sets maak. Om die sets leuk te verpakken heb ik alvast een nieuwe sticker ontworpen.
En terwijl ik daar zo in mijn werkruimte sta… krijg ik opeens inspiratie voor een abstract schilderij. De verf vliegt, minuten later, tegen de muren. En middenin dat proces, zie ik in het schilderij iets fantastisch: een detail zo mooi, dat zou een schilderij op zich kunnen zijn. Ik pak mijn telefoon en maak een haarscherpe foto van dat kleine detail. Ga meteen achter mijn iPad zitten en werk de foto in Procreate nog wat bij, laat de kleuren nóg meer spreken. Ik ga naar Werk aan de muur, het Nederlandse bedrijf dat al mijn artprints verzorgt, en upload daar de foto. Deze art details…. ik realiseer me dat ik daar nog veel meer gaaf beeld voor heb. Een nieuwe collectie kunst aan de muur is geboren.
Voordat ik weer verder kan schilderen, dringt het tot me door: morgen moeten er weer honderden verzendingen de deur uit. Dus ik ruim de werkruimte een beetje op. Vouw alvast wat dozen, zet de stapels met boeken klaar zodat ik morgen direct door kan.
Thuisgekomen krijg ik ideeën voor een nieuw boek. Ik noteer de outline, en sla hem op. Scroll door mijn boekideeënlijst heen (ja, er zijn meerdere boeken in de maak), maar nergens voel ik waar ik verder wil. Follow the flow. Dan valt mijn oog op het boek over een eigenwijs uitgeefavontuur. Ik realiseer me: dat wil ik helemaal niet in boekvorm schrijven. Ik wil liever in korte video’s vertellen hoe ik mijn boeken uitgeef, onderneem op gevoel en flow en hoe ik de Bols en Amazons van deze wereld uit de weg ben gegaan. Ik onderzoek de beste online trainingstools en laat Claude een trainingsstructuur bedenken die aansluit op het boek dat ik al grotendeels geschreven heb.
Morgen die trainingssoftware maar eens gaan uitproberen.
Pffff
Ik probeer weleens uit te leggen hoe die creatieflow werkt. Van de de buitenkant ziet het er vast uit als een geoliede onderneming. Maar dit is de rauwe realiteit van mijn creatiekracht. Het is pure chaos.
En als ik het probeer te controleren, lees: als ik vind dat ik moet focussen, eerst iets moet afmaken, dan loop ik volledig vast. Dan komt er niets meer uit mijn handen. Alsof iemand de zuurstoftoevoer heeft dichtgedraaid.
Die overgave waar ik het altijd over heb? Dít is het. De overgave aan deze ongelofelijke brei die nergens heen lijkt te gaan. Die soms eindigt in een prachtig product. Maar net zo vaak niet. Ik heb een leven vol onafgemaakte projecten. Zodat die echte parel er opeens tussenuit kan rollen.
En dus volg ik gewoon elk idee dat oppopt. En die kleurpotloden, daar heb ik nu na weken van uitproberen ook een keuze in gemaakt. En een vriendin heel blij gemaakt met een mooie set (want wat moet ik met 8 kleurpotlodensets ;-). De vormgever appt me zo nu en dan de eerste pagina’s van het kleurboek voor volwassenen toe, dat allang geen normaal kleurboek meer is (nee, natuurlijk niet 😉 en ik probeer in de financiën te kijken hoe ik deze nieuwe oplage straks weer ga financieren.
Toen ik, heel lang geleden, op de kleuterschool zat, schreef mijn juf in mijn schrift:
“Tessa kan niet stilzitten, valt soms van haar stoeltje af van enthousiasme. Ze begint veel projecten tegelijk en maakt niet veel af.”
Er is in die jaren niet veel veranderd 😉
Let the magic continue
