Er zit creatie-energie in alles wat ik doe. Ook het inpakken van een pakket. Mijn boeken worden namelijk ingepakt in het atelier. Met de hand. Tussen de verf, de doeken en de dingen die nog aan het ontstaan zijn. Er is geen steriele verzendruimte, geen lopende band, geen systeem dat het overneemt. Er is die ene plek waar alles samenkomt en waar de energie stroomt.
En daarom verstuur ik maar twee keer per week. Maandag en donderdag. De rest van de tijd? Die is voor het creëren zelf. Want zonder creatie valt er niets te delen. Zonder de leegte, de ruimte, het niet-weten waarin iets nieuws kan ontstaan, blijft er niets over om door te geven.
Het is een grote uitdaging, om alles in balans te houden. Zeker met duizenden bestellingen per maand en een bedrijf dat maar blijft groeien. De adviezen die gaan over méér, over uitbesteden, over internationaal gaan. Ik heb getwijfeld, moet ik dat ook doen? Ben ik stom als ik het laat liggen? Tot ik voelde wat dat met me deed. Hoe de creatie zich terugtrekt zodra de focus naar het ondernemen verschuift.
Dus koos ik voor het onlogische. Ik koos niet voor het geld, de groei of de grote cijfers. Ik koos juist voor de rem erop, trouw blijven aan mezelf. En ik maakte ruimte voor daar waar het allemaal mee begon, met dat wat mijn ziel het allerliefste wil.
En ik geloof dat je dat voelt. Wanneer iets met aandacht is gemaakt, met overgave, met echte energie erin. Je kunt het niet altijd benoemen, maar je voelt het verschil tussen iets dat door een machine is gerold en iets waar een mens haar hele ziel in heeft gelegd.
In mijn boeken zitten mijn eigen getekende talismannen verweven. In de kaarten zitten creaties die eerst als schilderij zijn ontstaan. Alles draagt die energie in zich, omdat het uit diezelfde bron komt.
En eigenlijk gaat mijn werk dáár ook over. Over durven kiezen voor wat klopt, ook al is het onpraktisch. Over een kantoorleven inruilen voor een kunstenaarsbestaan. Over in complete overgave het onmogelijke laten ontstaan. Over het creëren van een compleet nieuwe toekomst.
Steeds weer diezelfde beweging: loslaten wat moet, en ruimte maken voor wat wil ontstaan.
Want de creatie laat zich niet dwingen. Ze laat zich niet inplannen tussen de bedrijven door. Ze vraagt om ruimte, om vertrouwen, om de moed om níet alles vol te proppen. En als je die ruimte geeft dan stroomt ze door alles heen. Door het schilderij, door het boek, door het pakket dat bij je thuis wordt bezorgd.
Omdat de creatie in álles zit.
Let the magic continue. 💫
